Een auto die opvallend is in de collectie van het Meilenwerk te Düsseldorf, staat in Knokke naast de traiteur en geen ziel die ernaar omkijkt. Behalve ik dan…

S5002845
De Audi Sport Quattro

Laat ik eerst mijn enthousiasme met jullie delen; stel je voor, je fietst gewoon even door Knokke, met leeg hoofd, nog niet echt iets gezien, je routine straatjes indraaiend en ineens… Een rode Audi Sport Quattro… Kan toch geen ‘short version’ homologatiespecial zijn, toch? Die hoort in een museum ergens dicht bij Monte Carlo, toch? Maar de lak… Je ziet er de carbon-kevlar doorheen!
Dus weer het gewoonlijke verhaal; kwijl afvegen, fiets aan de kant, camera boven (hoewel ik wist dat de batterijtjes het niet lang gingen uithouden) en wat foto’s schieten. Het is nu dus tijd om the big one aan te snijden hier op KR, tijd voor het grote woord: Quattro.

S5002857

Je kan moeilijk negeren dat Quattro dé sensatie was in de rallyscene van de eighties. Eigenlijk is dat een beetje een understatement voor de dansende, brullende, oneerlijke vernederend snelle Audi rallymonsters. Je moet begrijpen dat die vorm van AWD kwam in een tijd waar men dat concept op de lange baan geschoven had, het leek moeilijk om het te doen slagen in een lichte en krachtige auto. Audi gaf ex-Porsche ingenieur Ferdinand Piëch de opdracht zijn hoofd te buigen over een auto voor het World Rally Championship, en herinnerend wat voor belovend concept all wheel drive was, begon hij aan iets wat de 300 pk 5 cilinder-in-lijn turbocharged Audi S1 zou definiëren: Quattro. Het geheim was een centraal differentieel; actieve AWD was geboren.
In rally’s domineerde de Audi S1 Quattro op een manier die met cijfers eigenlijk moeilijk te beschrijven is: 3 World Rallies gewonnen in 1983, 4 in 1984, allemaal in de handen van legendarische rijders; Michéle Mouton, Stig Blomqvist, Mikkola en Walter Röhrl.

En hier komt het deel waarvan je gaat watertanden: voor 1984 Group B Rally was een homologatiespecial nodig, zoals we allemaal weten. Die brutale kracht kwam dus naar de straten, in de vorm van de Audi Sport Quattro.
224 exemplaren met 2.1 liter 5 cilinder 20V DOHC turbomotor met driehonderdzes (!) pk en het grenzeloze Quattro systeem werden gemaakt. De carrosserie bestond uit carbon en kevlar met daarover een dun laagje verf die niet echt verhullend is, en misschien wel het handigst is om een Sport Quattro te  identificeren. 😉 Prestaties die absoluut niet onbelangrijk zijn voor wanneer je een Lancia 037 of een Peugeot 205 T16 een lesje wil leren: 0-100 in 4.5 seconden en een top van 260 km/u.

Verplicht kijkvoer is Secrets of Speed: Audi Quattro History waar je hoort over left-foot braking in de ondergeregende hoeken van circuits, of raket-achtige actie op Pike’s Peak. Om te zien wat dit rode monster kan, raad ik je deze video aan van Fifth Gear (hou wel het leeftijdsverschil in gedachten – 1984 vs. 2001). En dan nu wat ik heb weten te verzamelen van de Sport Quattro: de foto’s!
Oh en mag ik hopen dat je aan dit denkt wanneer je nog eens een  Quattro-badge ziet in de grille van een Audi of rijdt met eentje die de techniek bezit. Toemaatje op het einde: een Audi Coupé (Quattro?) met leuke styling, een tijdje geleden gespot in Brugge.

S5002847

S5002846

S5002858

S5002860

S5002859

En hier het toemaatje voor de Audi-liefhebber in de vorm van een Audi Coupé (Quattro?). 😛

Audi S1 I

Audi S1

Audi S1 II

Audi S1 III

Gespot: Audi Sport Quattro
Getagd op:    

12 gedachten over “Gespot: Audi Sport Quattro

  • 13 november 2016 om 15:11
    Permalink

    Die quattro’s hebben Audi op de kaart gezet. En bij mijn weten was de Delta Integral de enige deftige tegenstand. Magistraal geluid die uit de 5cyl komt. Krijg er nog een st……. van. Lol

  • 6 september 2009 om 11:42
    Permalink

    Je omschrijft een beetje het sfeertje dat tijdens de Spa Six Hours nog aanwezig lijkt te zijn! (van insiders hoor je ook wel andere geluiden, helaas).
    Klinkt als een fantastische tijd…

    Nu ik er over nadenk: het is ook een beetje het sfeertje dat heerste tijdens de Klassiekerrally Winterswijk. Liefhebbers onder elkaar. Geld speelt geen rol, in de positieve zin van het woord. De gemeenschappelijke deler was de passie voor klassieke auto’s. En die kan universeel zijn, zo bleek.

  • 6 september 2009 om 11:38
    Permalink

    In kleine locale wedstrijden, vooral in Belgie en Duitsland kwamen vaak grootheden om te oefenen, de oude Mc Rae (Escort met Rover V8); net als Turbo Joop een klein dik ventje (quote van Turbo Joop), Guy Colsoul Manta 400, Shektar Mehta (Middle East Rally Champion – Rothmans Porsche 911) kwam je tegen, het was 1 grote familie, iedereen sprak met iedereen of je snel was of langzaam, of je in een Delta S4 reed of een Volvo 240 Turbo, daarom deden wij ook ‘mee’ de sfeer de gezelligheid een soort van verbroedering….

  • 6 september 2009 om 11:33
    Permalink

    Ik raak steeds meer onder de indruk. Wat mooi om dat meegemaakt te hebben!

  • 6 september 2009 om 11:31
    Permalink

    Harri was z’n vader, Henri Toivonen, 1 keer ontmoet in Belgie of Duitsland, gewoon een hele aardige man, stak zijn duim nog naar ons op toen wij de proef gedaan hadden en vertelde Turbo Joop dat ‘ie best wel lekker kon sturen !

  • 6 september 2009 om 11:27
    Permalink

    @klassiekerrally, ik heb de verkoop brochure nog liggen ! Met Mike Capon gesproken ( de project leider bij BL) om een Clubman te kopen !
    Dit was kort na de fatale crash van Harri Toivonen in Corsica toen Balestre de Groep B in de ban deed.
    Samen met Turbo Joop deden we sprints rijden in een R5 Turbo 1.
    Ik kon een fabrieksnieuwe 6R4 voor Dfl 28000 kopen !
    Ik hoor Mike Capon nog zeggen : Come to see us, we’ll make you a deal, we’ll supply you guys with components to turn it into an International, we have plenty of spares left for you guys – We kregen de financiering simpelweg niet rond, maar goed ook, Groep B was definitief uitgehomologeerd……

  • 6 september 2009 om 11:21
    Permalink

    Heb jij in een MG Metro 6R4 gezeten? Wauw!
    Afgrijselijk bruut gevaarte. De motor van dat rallykanon vond later zijn plaats in de waanzinnig mooie Jaguar XJ220.

  • 6 september 2009 om 11:13
    Permalink

    Yes Yes Yes, mijn jeugd, mijn maatje ‘Turbo’Joop had een vriend die er zo een had, een rode, met het standaard donkergroene Tartan Recaro interieur en…..een aluminium 5-cilinder, die hoort in dit model thuis.
    Met 200+ op zondagmorgen (als we de Quattro voor de man gingen “uitlaten” ) de Benelux tunnel uit, even een gierende 4-wielspin als ‘ie met alle voetjes van de vloer loskwam, remschijven zo groot als LP’s; vlammen uit de uitlaat als je even terugschakelde, met dit ding kon gewoon alles, werkelijk alles.
    In de kofferbak lagen in twee zakken de Bosch verstralers, de bedoeling was dat je die er ’s avonds in klikte, de stekker aansloot om zodoende op snelheid door de nacht te jagen. Same met de R5 Turbo 1 en de Mini 6R4 Clubman de meest spectaculaire wagens waar ik ooit ingezeten heb !
    Die dingen waren echt mooi gemaakt, met de hand en het verhaal ging dat als je met een aluminium 5 cilinder in Ingolstadt zou komen, de Audi boys je zouden bezighouden om je motor te ‘lenen’, ze hadden nl te weinig aluminium blokken gemaakt voor AudiSport !

  • 5 september 2009 om 21:55
    Permalink

    @ lincoln: helemaal mee eens, ik had het niet beter kunnen verwoorden.

  • 5 september 2009 om 21:53
    Permalink

    dat ding hoort zeker in een museum thuis ..
    van abstracte-kunsten wel te verstaan ..
    toch is een keurig verzorgde auto zoals deze altijd een soort van “mooi” ..
    enkelt al door het feit dat de eigenaar er heel trots op is en je bijna kan mee-voelen hoe die beste kerel em in de was heeft gezet en uitgepoetst ..

  • 5 september 2009 om 21:50
    Permalink

    Maar hij heeft een soort chunky charme, vind je niet? 😛
    Heb hem niet horen rijden helaas, en ik weet hoe goed een 5 cil turbomotor kan klinken (heb vaak meegereden en zelfs eens zelf gereden in Volvo’s met zo’n motoren (zwaarste was een 850 R, en dat was echt, écht grote lol!) (zolang we rechtdoor gingen 😉 :mrgreen: )).
    Heb zelfs eens een 850 – die hebben altijd 5 cilinders – gestart waarvan de uitlaat afgebroken was vanaf de collector (onvoorstelbaar lawaai – heb het ook opgenomen). Dat natuurlijk dankzij mijn vader die Volvo-mechanieker is hé. 😉

  • 5 september 2009 om 21:33
    Permalink

    Ik heb de proporties van de auto altijd heel raar gevonden. Deze auto is niet mooi vanuit esthetisch oogpunt, maar wel vanuit historisch en technisch oogpunt.

    Leuke spot! Heb je ‘m nog horen rijden?

Reacties zijn gesloten.