Ondanks het feit dat het tot nu toe voornamelijk Brits is wat de klok slaat, voeg ik nóg een auto uit Blighty toe aan de Werkelijk Waanzinnige Webvondst-serie. Een Reliant nog wel. Een broer van het driewielige vehikel dat door Mr. Bean zo geplaagd werd. Dat zou hij bij de Scimitar niet in zijn flexibele hoofd halen. Zet die driewieler snel uit je hoofd. Reliant heeft ook serieus mooie auto’s gebouwd. Wat mij betreft valt de hieronder gepresenteerde Scimitar GTE se5 daar ook onder. Met een vaste prijs van € 4000,- is het maar goed dat ik op dit moment door m’n budget heen ben, anders zou ik ook nog een droge stalling voor de Scimitar moeten zoeken. De Morris staat ook nog steeds buiten…

De Scimitar is een van de ongeveer 5 in Nederland verkochte originele fabrieks LHD Reliant Scimitar GTE se5. Hij is in januari 1972 nieuw verkocht in Nederland met kenteken 93-46-PP. Het bouwjaar is echter oktober 1970. De auto is voorzien van een vier-bak met overdrive.

Verder meldt de advertentie het volgende:

Tijdsgebrek betekent dat 5 auto’s onderhouden er eentje te veel is. Wat is er allemaal aan gedaan:

  • Zeer goede koets met hoogwaardig spuitwerk door vakman (kosten riant boven de vraagprijs!)
  • nieuw bekleedde en gerenoveerde Cobra stoelen voor
  • nieuwe veiligheidsrolgordels voor
  • nieuwe accu
  • nieuwe voorruit en ruitrubber
  • nieuwe remblokken (Greenstuff) en remklauwen
  • nieuwe Lockheed rembekrachtiger.
  • nieuwe koplampen voor (alle 4) en bijna nieuwe achterlichten.
  • extra gebruikte motor en bak (zonder overdrive!) zit erbij.

Nog te doen:

  • APK (tuv/mot)
  • Tapijt en hemelbekleding behoeven aandacht
  • Chassishoek linksvoor heeft laswerk nodig. Reparatie of nieuw inzetstuk. (Dit kan met de koets op het chassis gedaan worden)
  • Lekkende achteras, nieuw keerring is aanwezig.
  • Speling op de bediening van de versnellingspook
  • Motor loopt niet echt lekker

Ik vergeet vast wat plussen en minnen op te sommen. Kom en overtuig jezelf. Vaste prijs: 4000 Euro. Alleen komen als je echt belangstelling hebt. Geen bandenschoppers en toeristen s.v.p.. Neem de wagen zoals ie is en zeur niet.

Ik moet helaas passen… Wie wordt de volgende eigenaar?

De website van de verkoper: Erik’s Scimitar Site

Bron: Marktplaats.nl

Werkelijk Waanzinnige Webvondst: Reliant Scimitar 3.0 GTE se5
Getagd op:    

27 gedachten over “Werkelijk Waanzinnige Webvondst: Reliant Scimitar 3.0 GTE se5

  • 1 oktober 2010 om 16:12
    Permalink

    Heb in evrschillende Scimitars GTE gereden vanaf 1979 tot 1 jr geleden.
    Al deze auto’s hebben mij nooit in de steek gelaten, de laatste had een Mondeo
    6 cil. motor en de nieuwe eigenaar heeft de totaal versleten binnen bekleding nu vernieuwd.
    En rijd er weer volop mee, zelf heb ik altijd dagelijks in de auto’s gereden , ook naar
    Italie, Spanje enz . ongeveer 20.000 km per jr.
    Elk jr bracht ik de auto voor een totaal onderhouds beurt en Apk naar , tot ergens in 1996
    een monteur Geert van Hout in Friesland , de laatste jaren heeft de Classic Garage
    Lex Classic die het onderhoud 1 keer per jr voor mij in heel goede orde uitgevoerde.
    Nu wonende buiten Nederland , denk ik nog wel eens aan de Scimitar terug , als ik
    al de nieuwe modellen van de laatste tijd zie , waarvan er veel op het concept van de
    GTE is ontworpen.

    • 1 oktober 2010 om 21:54
      Permalink

      Klinkt als een ideale klassieker!? Blijf er een zwak voor houden. Wie weet, ooit…

    • 23 september 2010 om 21:29
      Permalink

      Dat is zo verleidelijk! Blij dat ik geen grote schuur heb! 😉

  • 23 februari 2010 om 19:44
    Permalink

    Bedankt voor de update Erik. Hopelijk is de nieuwe eigenaar ook een echte liefhebber. Het is een pracht auto…

  • 23 februari 2010 om 12:23
    Permalink

    Even een update op deze webvondst:
    De Scimitar is verkocht en gaat Nederland verlaten.

  • 30 november 2009 om 13:32
    Permalink

    Amerikanen hadden het lelijke dashboard, maar weer wel de drie ruitewissers. Drie ruitewissers op een voorruit zo groot als de doorkijk van een brievenbus. Was superstoer, in de regen een mooie meid de zebra overstekend, die maar bleef kijken……..naar die drie ruitewissers
    En geen kofferrek of verchroomde spaakwielen, is not-done verchroomde Rostyles weer wel.
    En geen groene maar teal blue of Flamingo red of old english white (met rood leer)

  • 28 november 2009 om 23:20
    Permalink

    Niet-chromen spaakwielen: werd jij ook af en toe onpasselijk van die mensen die vonden dat je ze moest ‘laten verchromen’? Ignorant twats…
    Onder die van m’n vader zitten nu gespoten competition (dus 72-spaaks) velgen. Erg mooi!
    Verchroomde velgen onder zulk soort auto’s, da’s pure kitsch.

  • 28 november 2009 om 22:12
    Permalink

    Ja, de MGB was ook een mooi voorbeeld! Ik heb ooit lang moeten zoeken naar een BGT met een goed dashboard, dus het oude dash (tot 1968). Heb vervolgens met veel plezier een paar jaar een 67er BGT gehad.
    Had ik niet weg moeten doen, erg fraaie auto (met niet-chromen spaakwielen en leren bekleding, beide origineel). Prachtig.

  • 28 november 2009 om 21:55
    Permalink

    @ badhuis: Als er echt geen andere opties zouden zijn, zou ik ’t niet zo erg vinden, maar de oudere dashboards zijn gewoon mooier en beter van kwaliteit.
    Britse voertuigen voor de Amerikaanse markt hadden ook vaak een kunststof dashboard in plaats van bijvoorbeeld in schrompellak gespoten plaatmetaal.
    Denk bijvoorbeeld aan de MGB met de ‘Abingdon pillow’. Niet echt heel mooi…
    (maar het zit in ‘onze’ MGB) 😉

  • 28 november 2009 om 20:56
    Permalink

    Die Belgische (Engelse) Scimitar heeft nou net dat jaren zeventig plastic dashboard waar ik niet mee zou kunnen leven. Omstreeks 1972 begonnen ze dat te monteren, als “verbetering”. Geef mij dat oude dash maar…
    Dat “moderniseren” van een dashboard, het vervangen door een “moulded” plastic vorm, geldt trouwens voor meer auto’s eind zestiger jaren: Hillman Imp (omslagpunt 1968), Triumph 2000 (1969) en inderdaad de Jensen Interceptor (1969).
    Die omslag ging vaak gepaard met meer verplastificering: grilles (waren aluminium), schakelaars, bumpers enz. Jammer, die latere modellen zijn ook daardoor minder leuk.

  • 27 november 2009 om 11:53
    Permalink

    Een Interceptor Mk1: de uitvoering met -in mijn ogen- het mooiste dashboard van de reeks! Een bijna Italiaanse flair in een Britse auto met Amerikaanse motor. Wat een heerlijke combinatie.

    Een oom van me had vroeger ook een Interceptor. Konden m’n vader en hij Mercedes-eigenaren het leven zuur mee maken. Stelletje kwajongens 🙂

  • 27 november 2009 om 11:12
    Permalink

    @Christophe & @PieterA
    Artikel over de JensEn Interceptor: leuk! Neem wel de tijd voor om een goed artikel in elkaar te zetten.
    Graag geen herhaling van allerlei gezeur en vooroordelen wat je leest in andere artikelen. Tip: pluis het JOC forum goed uit (ja daar gaan heel wat uren lezen inzitten), en natuurlijk de site van Richard Calver, DE historicus van Jensen. Ik neem aan dat je zijn boeken kent/hebt?

    groet van een Interceptor Mk1 eigenaar!

  • 24 november 2009 om 11:57
    Permalink

    @ lincoln: En ik ken iemand die ‘m maar wat graag zou willen kopen, maar even geen ruimte heeft… 🙁

    Het klassiekerrijden zoals ik dat doe is gewoon een verslaving. Een soort drang om de ouwe beestjes rijdend te maken en te houden. En dan te optimaliseren en uit te kijken naar een volgend, aanvullend project. Showroomstaat is daarbij voor mij geen optie/wens. Ik wil gewoon af en toe m’n handen vies maken 😉

  • 24 november 2009 om 10:30
    Permalink

    @de sjonnies ..
    daar ga je weer .. ouwe romanticus ..
    als je al die onbetaalbare momenten zou willen verkopen .. ben je alsnog zo arm als een kerk-rat..

    waar ik mee wil aangeven dat wij gewoon rijk zijn door ons arm voor te doen met “goedkope” auto,s die wij uit “armoede” zelf opknappen ..
    gewoon omdat wij er tijd/ruimte en gereedschap voor hebben ..

    ik kan je een voorbeeld geven van een man met een Scimitar ..
    die zijn project van de hand doet voor onder de paint-job prijs ..
    we are yuppie-scum ..

  • 23 november 2009 om 22:48
    Permalink

    ……maar het starten van de gereviseerde motor, het trappen op de rem die dan werkt, er geen paddestoelen onder het dashboard groeien, je ruitewissers niet meer spastisch over de voorruit bewegen, als je dat allemaal zelf hebt gerepareerd en het ding een betrouwbare metgezel blijkt te zijn, da’s toch onbetaalbaar

  • 23 november 2009 om 20:40
    Permalink

    @ Lincoln:

    So True! je moet het niet omdat je het een goede investering lijkt. dat gaat alleen op voor auto’s die voor de meeste mensen onbereikbaar zijn….

  • 23 november 2009 om 19:04
    Permalink

    tja .. het moet je ding zijn he ..
    als je er ooit 1tje zoekt dan is dit een uitgelezen kans natuurlijk ..
    (ga er gemakshalve vanuit dat alle hardware van Ford is) ..

    de illusie dat een klassieker “goedkoper” is dan een gloednieuwe .. die kunnen we natuurlijk zo overboord gooien ..
    de illusie houdt “ons soort” wel in leven iig ..

    buiten het feit dat we natuurlijk niet ECHT rekenen ..
    maar onszelf voor de gek houden en een excuus zoeken om toch aan te blijven klooien ..
    ja ja .. wij zijn goed bezig .. en kunnen ons een klassieker permiteren ..
    en ja .. da,s een yuppie hobby .. heeft nix met economisch inzicht te maken ..

  • 23 november 2009 om 18:21
    Permalink

    @ erikscimitar:

    Ja dat heb ik, al moet ik je wel eerlijk zeggen dat ik er niet over nagedacht heb dat deze ook een kunststof carroseerie heefy. O.a. mijn eigen voorkant van mijn oude auto was volledig van kuntsttof. Het probleem zit hem niet in het kuntstof zelf, maar in het voorbehandelen ervan. Kuntstof heeft meestal een jell-coat en hecht daardoor minder goed. er moet dus eerst geschuurd worden. Volledige laag primer erop en dan pas de pak. Daar komt dan nog bij dat kunststof vaak veel oneffenheden bevat, die er eerst uitgehaald moeten worden met vuller.
    Neemt niet weg dat ik het nog steeds heel veel geld v ind voor het spuiten van een auto. Vooral ook omdat de lak die eronder zit als hechtmiddel gebruikt kan worden, zodat je niet zo veel hoeft te schuren. Bovenstaande geld namelijk alleen voor nieuwe kunststof delen.
    Ik zeg ook niet dat het een onmogelijke opgave is. Het enige wat ik aangeef is dat om het nodige te verhelpen wat eraan moet gebeuren, er wel het nodige geld in geinvesteerd moet worden, thats all….
    Neemt ook verder niet weg dat ik het een mooie auto vind, waarvan ik wel hoop dat hij een nieuw baasje vind.
    Wat ik me dan alleen afvraag is het volgende: Als de carrosserie gespoten is, is deze los van het chassis is geweest (die dan overigens ook meestal meteen een basecoat of desnoods tectielbehandeling krijgt). Is het op dat moment niet opgevallen dat er een rotte plek zat, is het niet gedaan toen der tijd of is het zo snel teruggekomen????

  • 23 november 2009 om 17:58
    Permalink

    Onlangs is er mij nog zo een gepasseerd op de E40. Heb er nog wat plaatjes van naar Christof gestuurd. Heeft wat weg van een Jenson Interceptor.

  • 23 november 2009 om 16:28
    Permalink

    Heerlijke auto, ik hou gewoon van het ontwerp.

  • 23 november 2009 om 14:51
    Permalink

    @: Kevski Style
    Ik ben de huidige eigenaar / verkoper van deze Scimitar.
    Ik heb geen idee wie je bent, maar je bent of een absolute kenner met meer kennis van zaken als ik zelf, of iemand die helemaal niets van Scimitars afweet.

    Heb je enig idee hoe duur het in NL vakkundig laten strakmaken en spuiten van een polyester carrosserie is?

    Graag eerst goed lezen voordat je commentaar levert. Roest op een kunststof koetswerk is namelijk vrij ongewoon.
    Ja, aan het chassis zit een nare plek. En daar ben ik geheel open en eerlijk over. Maar herstel is echt geen onmogelijke opgave.

  • 23 november 2009 om 12:47
    Permalink

    Och, een LHD exemplaar origineel van de fabriek en Ford mechaniek; dat lijken me toch geen dramatische ingrediënten voor een stijlvolle zoevende 6 cilinder. En dan ook nog een origineel Nederlands kenteken uit 1972, kan slechter toch?

  • 23 november 2009 om 11:27
    Permalink

    Spuitwerk op kunststof kan heel lastig zijn, heb ik me laten vertellen.
    En wat betreft ‘moneypit’: Koop eens een nieuwe auto, rij de showroom uit en probeer ‘m direct daarna weer in te ruilen. Kijk eens wat je dan verloren hebt. En nieuwe auto’s zijn dodelijk saai 😉

  • 23 november 2009 om 11:04
    Permalink

    Linksvoor is bij het A-stijl zo te zien ter hoogte van dorpel? Verder zeg ik misschien nu iets heel raars, maar stel je gaat een auto spuiten, dan zorg je toch eerst dat hij ontdaan wordt van roest? En daarna spuit je hem toch? Als hij nu al roest op die plek is dat denk ik niet gebeurt of niet goed? Ik ben benieuwd waar het er nog meer doorheen komt. En spuitwerk van over de 4000 euro voor een witte auto (al is het van binnen en van buiten, is heel veel geld. Dat is echt wel goedkoper. Voor dat geld heb je flipflop lakken en weet ik veel niet wat nog meer.
    Spelig op de bediening van de pook zullen de reactiestangen wel zijn. Moet de bak voor uit elkaar. De motor kan van alles zijn. En last but not least: Vloeistofniveau goed checken bij het achterdiff. Drooglopen is funest voor die dingen. Keertje helemaal bijvullen met lekkende kering en checken of je hem hoord zagen. Bij een Ja is het ook achterdiff vervangen.

    Kortom: Ondanks dat ik de mening van Klassiekerrally deel denk ik dat een moneypitt is….

Reacties zijn gesloten.